Przejdź do treści

Test na utratę wartości aktywów według MSR 36 — procedura i przykład

Test na utratę wartości aktywów wg MSR 36 – co musisz wiedzieć?

Test na utratę wartości aktywów według MSR 36 sprawdza, czy wartość bilansowa aktywa lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne (CGU) przekracza jego wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna jest wyższą z dwóch kwot: wartości użytkowej oraz wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia. Jeżeli wartość bilansowa jest wyższa, jednostka ujmuje odpis z tytułu utraty wartości. Test wymaga ustalenia zakresu aktywów, analizy przesłanek, oszacowania wartości odzyskiwalnej i udokumentowania założeń.

Co test MSR 36 oznacza dla wyceny przedsiębiorstwa?

Test służy sprawdzeniu wartości wykazanej w sprawozdaniu finansowym jednostki stosującej MSSF. Może korzystać z metod stosowanych przy wycenie przedsiębiorstwa, lecz wymaga dostosowania modelu do badanego aktywa lub CGU i zasad rachunkowości. Odpis zmniejsza wartość bilansową; nie wyznacza automatycznie ceny sprzedaży całej firmy.

MSR 36 obejmuje m.in. rzeczowe aktywa trwałe, określone wartości niematerialne oraz wartość firmy (goodwill). Nie obejmuje wszystkich pozycji bilansu: zapasy, aktywa finansowe objęte MSSF 9 i nieruchomości inwestycyjne wyceniane w wartości godziwej mają odrębne zasady. Przy inwestycjach w jednostki zależne, stowarzyszone i wspólne przedsięwzięcia trzeba uwzględnić sposób ich ujęcia. Podstawa: MSR 36, pkt 2–5.

Kiedy przeprowadzić test na utratę wartości aktywów?

Test na utratę wartości aktywów - przesłanki do przeprowadzenia

Na koniec każdego okresu sprawozdawczego jednostka ocenia, czy występują przesłanki utraty wartości. Jeśli występują, ustala wartość odzyskiwalną. Pogorszenie wyników lub spadek rynku uzasadniają analizę; odpis powstaje dopiero wtedy, gdy wartość bilansowa przewyższa odzyskiwalną. Podstawa: MSR 36, pkt 9 i 12.

Przesłanki zewnętrzne i wewnętrzne

  • Zewnętrzne: ponadprzeciętny spadek wartości rynkowej, niekorzystne zmiany gospodarcze, prawne lub technologiczne oraz wzrost rynkowych stóp zwrotu, który może istotnie obniżyć wartość odzyskiwalną.
  • Wewnętrzne: uszkodzenie lub starzenie się aktywów, ograniczenie ich wykorzystania, plan zamknięcia działalności oraz wyniki gorsze od oczekiwań. Utrata istotnego kontraktu może być sygnałem pogorszenia prognoz.

Ryzyko technologicznego starzenia się aktywów wymaga uwagi m.in. przy wycenie spółek z branży IT. Istotny jest wpływ zmiany technologii na wykorzystanie zasobów i przyszłe wpływy pieniężne.

Dla których aktywów test jest coroczny?

Niezależnie od występowania przesłanek corocznie testuje się goodwill, wartości niematerialne o nieokreślonym okresie użytkowania oraz wartości niematerialne jeszcze niedostępne do użytkowania. Goodwill bada się na poziomie CGU lub grupy CGU, do których został przypisany. Pojawienie się przesłanek wymaga dodatkowej analizy także poza corocznym testem. Podstawa: MSR 36, pkt 10 i 90.

Skorzystaj z naszej wiedzy i porozmawiaj z doświadczonym specjalistą.

Zapytaj o wycenę przedsiębiorstwa

Jak przeprowadzić test MSR 36 krok po kroku?

1. Ustal dzień testu oraz aktywo lub CGU

CGU jest najmniejszą identyfikowalną grupą aktywów, która generuje wpływy pieniężne w znacznym stopniu niezależne od innych aktywów lub grup. Przykładowo maszyna pracująca wyłącznie jako część linii produkcyjnej może wymagać analizy wraz z pozostałymi elementami tej linii. Podział na działy organizacyjne nie wystarcza do ustalenia CGU. Podstawa: MSR 36, pkt 6 i 66–71.

2. Uzgodnij wartość bilansową badanego zakresu

Przygotuj zestawienie wartości bilansowych, uwzględniające amortyzację i wcześniejsze odpisy. Sprawdź przypisanie goodwill oraz aktywów wspólnych. Wartość bilansowa i odzyskiwalna muszą obejmować porównywalny zakres; nie można zestawić wartości pojedynczej maszyny z przepływami całego zakładu. Podstawa: MSR 36, pkt 75–79 i 100–102.

3. Określ wartość odzyskiwalną

Wartość odzyskiwalna = max(wartość użytkowa, wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia). Wartość użytkowa wynika z przyszłych przepływów pieniężnych badanego aktywa lub CGU, sprowadzonych do wartości bieżącej. Druga podstawa odzwierciedla wartość godziwą po odjęciu bezpośrednich kosztów zbycia. Nie należy wybierać niższej kwoty ani obliczać średniej.

Nie zawsze trzeba wyznaczać obie wartości. Jeśli jedna z nich przewyższa wartość bilansową, wystarcza to do stwierdzenia braku utraty wartości. Gdy wartość użytkowa jest niższa od bilansowej, samo to porównanie nie przesądza odpisu: należy rozstrzygnąć również znaczenie drugiej podstawy. Podstawa: MSR 36, pkt 18–19.

4. Udokumentuj prognozy i stopę dyskontową

Przy wartości użytkowej punktem wyjścia są aktualne budżety lub prognozy zatwierdzone przez kierownictwo. Szczegółowy okres prognozy co do zasady nie przekracza pięciu lat, chyba że dłuższy okres jest uzasadniony. Przepływy po tym okresie mogą wymagać ekstrapolacji; pięć lat nie jest automatycznie końcem całego horyzontu użytkowania aktywa. Podstawa: MSR 36, pkt 33–38.

Prognoza wartości użytkowej dotyczy obecnego stanu aktywa. Nie obejmuje efektów przyszłych ulepszeń ani restrukturyzacji, do której jednostka nie jest jeszcze zobowiązana. Nakłady utrzymujące obecne zdolności aktywa trzeba odróżnić od nakładów zwiększających jego możliwości. Podstawa: MSR 36, pkt 44–49.

Przepływy i stopa dyskontowa muszą być spójne. MSR 36 przewiduje dla wartości użytkowej przepływy bez wpływów i płatności z finansowania oraz podatku dochodowego, a także stopę przed opodatkowaniem. Ryzyka uwzględnionego w przepływach nie należy liczyć ponownie w stopie. Model wyceny DCF wymaga więc dostosowania do celu testu. Podstawa: MSR 36, pkt 50 i 55–56.

5. Oblicz odpis i przypisz go do aktywów

Odpis = max(0, wartość bilansowa − wartość odzyskiwalna). W przypadku CGU odpis obniża najpierw przypisany goodwill, a następnie pozostałe aktywa proporcjonalnie do ich wartości bilansowych. Przy alokacji obowiązują ograniczenia pkt 105: wartości aktywa nie obniża się poniżej najwyższej z jego możliwej do ustalenia wartości godziwej po kosztach zbycia, możliwej do ustalenia wartości użytkowej oraz zera. Podstawa: MSR 36, pkt 59 i 104–105.

6. Zapisz wynik, założenia i wymagane ujawnienia

Dokumentacja powinna pozwalać odtworzyć zakres testu, dane, model, parametry i wynik. Warto pokazać, jak zmiana kluczowych założeń wpływa na rezultat. Zakres obowiązkowych ujawnień zależy m.in. od rodzaju aktywów, podstawy oszacowania i istotności goodwill. Ujęcie odpisu wymaga także rozróżnienia zwykłych aktywów od aktywów przeszacowanych. Podstawa: MSR 36, pkt 60 oraz 126–137.

Przykład liczbowy: odpis dla CGU z goodwill

Przykład hipotetyczny. Kwoty służą wyjaśnieniu rachunku i nie opisują wyceny klienta SIPEX. Przyjęto, że wartość bilansowa CGU wynosi 10,0 mln zł, w tym goodwill 1,5 mln zł. Oszacowana wartość użytkowa wynosi 8,0 mln zł, a wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia 8,6 mln zł. Obie wartości przyjęto jako gotowe wyniki odrębnych oszacowań; tabela nie przedstawia kompletnego modelu DCF.

PozycjaWartość
Wartość bilansowa CGU10,0 mln zł
Goodwill ujęty w wartości CGU1,5 mln zł
Wartość użytkowa8,0 mln zł
Wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia8,6 mln zł
Wartość odzyskiwalnamax(8,0; 8,6) = 8,6 mln zł
Odpis z tytułu utraty wartości10,0 − 8,6 = 1,4 mln zł
Goodwill po odpisie1,5 − 1,4 = 0,1 mln zł
Wartość bilansowa CGU po odpisie8,6 mln zł
Kwoty ilustracyjne; reguły porównania i alokacji: MSR 36, pkt 18, 59 i 104.

Odpis 1,4 mln zł w całości obniża goodwill. Pozostałe aktywa nie są pomniejszane w tym przykładzie. Porównanie wartości bilansowej wyłącznie z wartością użytkową dałoby odpis 2,0 mln zł i pominęło wyższą wartość godziwą po kosztach zbycia. Jeżeli przy tej samej wartości bilansowej jedna z podstaw wartości odzyskiwalnej wynosiłaby 10,4 mln zł, odpis nie powstałby.

Jakie dane przygotować do testu MSR 36?

Zakres danych zależy od aktywów, dostępności informacji i wybranej podstawy oszacowania. Poniższa checklista pomaga przygotować analizę; nie jest identycznym wykazem dokumentów wymaganych dla każdego zlecenia.

  • Dzień testu i zakres analizy: opis aktywa lub CGU oraz stosowane zasady rachunkowości.
  • Dane księgowe: ewidencja aktywów, wartości bilansowe, amortyzacja i wcześniejsze odpisy.
  • Mapa CGU: uzasadnienie niezależności wpływów oraz przypisanie goodwill i aktywów wspólnych.
  • Dane historyczne: wyniki i przepływy, z porównaniem wcześniejszych prognoz do wykonania.
  • Prognozy zatwierdzone przez kierownictwo: przychody, koszty, marże, nakłady i kapitał obrotowy.
  • Parametry modelu: uzasadnienie horyzontu, dalszego wzrostu, stopy dyskontowej i źródeł danych.
  • Dane rynkowe: informacje potrzebne do oszacowania wartości godziwej i kosztów zbycia, jeśli ta podstawa jest potrzebna.
  • Przesłanki i ryzyka: opis zmian otoczenia, wykorzystania aktywów, kontraktów oraz planowanych działań.

Najczęstsze błędy w testach na utratę wartości

  • Wybór niższej wartości odzyskiwalnej: prowadzi do zawyżenia odpisu; punktem porównania jest wyższa z dwóch podstaw.
  • Niezgodny zakres: wartość bilansowa pojedynczego aktywa jest porównywana z przepływami szerszej działalności.
  • Nieuzasadniona prognoza: zakłada wzrost bez wyjaśnienia różnicy między budżetem a dotychczasowymi wynikami.
  • Podwójne ujęcie ryzyka: tę samą niepewność uwzględniono w przepływach oraz ponownie w stopie.
  • Automatyczne użycie modelu wyceny firmy: pomija odmienny zakres testu i wymogi wartości użytkowej.

Czy można odwrócić odpis z tytułu utraty wartości?

Odpisu dotyczącego goodwill nie odwraca się. W przypadku innych aktywów odwrócenie może być dopuszczalne, gdy zmieniły się szacunki wykorzystane do ustalenia wartości odzyskiwalnej. Wartość po odwróceniu nie może przekraczać kwoty, która byłaby wykazana bez wcześniejszego odpisu, z uwzględnieniem właściwej amortyzacji. Sam upływ czasu nie uzasadnia odwrócenia. Podstawa: MSR 36, pkt 114–117 i 124.

Przygotowanie analizy i kontakt

Przygotowanie testu warto zacząć od daty analizy, uzgodnienia wartości bilansowych i określenia CGU. Dopiero do tego zakresu dobiera się prognozy, dane rynkowe oraz parametry wyceny. W sprawie wyceny przedsiębiorstw i zakresu potrzebnej analizy można skontaktować się z SIPEX, przekazując opis aktywów oraz informację o dostępnych danych finansowych.

Źródła i podstawa opracowania

Stan opracowania: 14 października 2026 r. Przykład liczbowy i checklista danych mają charakter objaśniający.

Doświadczenie SIPEX w wycenach do sprawozdawczości finansowej

Wszystkie referencje SIPEX →

O autorze

Michał Krzempek

Ekspert wyceny przedsiębiorstw z ponad 12-letnim doświadczeniem, członek Zarządu SIPEX. Wspiera procesy fuzji i przejęć (M&A) wycenami przedsiębiorstw i aktywów niematerialnych, modelami finansowymi oraz analizami finansowymi. Uczestniczy również w negocjacjach pomiędzy wspólnikami. Biegły sądowy z zakresu wyceny przedsiębiorstw, z praktyką obrony raportów przed sądami i prokuraturą. Rzeczoznawca majątkowy (nr uprawnień 6195), członek Stowarzyszenia Biegłych w Zakresie Wyceny Przedsiębiorstw w Polsce (SBWPwP) i wykładowca studiów podyplomowych z wyceny przedsiębiorstw.

O SIPEX

SIPEX to niezależna firma doradcza specjalizująca się w wycenie przedsiębiorstw i udziałów. Wspieramy analizy związane z oceną wartości aktywów i działalności przedsiębiorstwa na potrzeby sprawozdawcze. Zakres prac uzgadniamy z celem testu, opierając oszacowanie na danych finansowych, prognozach i jasno opisanych założeniach. Poznaj zakres wyceny przedsiębiorstw i udziałów.

    SIPEX · Wyceny i doradztwo

    Porozmawiajmy o Twojej wycenie

    Potrzebujesz wyceny lub masz pytania po lekturze artykułu? Opisz swoją sprawę — ustalimy, jak możemy pomóc.

    Możesz też napisać bezpośrednio:





    * Pola wymagane. Dane kontaktowe wykorzystamy do odpowiedzi na Twoje zapytanie.



    Tagi: wartość firmy, wycena firmy, wycena przedsiębiorstwa,