Naszą główną metodą jest metoda zwolnienia z opłat licencyjnych (ang. relief from royalty, RFR). Stawki potrzebne do obliczeń ustalamy z wykorzystaniem renomowanych baz danych o podobnych znakach i umowach licencyjnych.
W wycenie wyróżnia się trzy podstawowe podejścia: dochodowe, rynkowe i kosztowe. Dobieramy metodę do celu analizy, dostępności danych i sposobu, w jaki znak przynosi korzyści.
Metoda zwolnienia z opłat licencyjnych RFR
Metoda RFR określa wartość znaku na podstawie opłat licencyjnych, których właściciel unika dzięki posiadaniu praw do oznaczenia. Przyjmujemy hipotetyczną sytuację, w której przedsiębiorstwo musiałoby uzyskać licencję od niezależnego właściciela znaku.
Obliczenia obejmują:
Przychody związane ze znakiem. Ustalamy, do jakiej sprzedaży odnosi się oznaczenie, i analizujemy prognozy jej rozwoju.
Stawkę licencyjną. Dobieramy ją na podstawie danych porównawczych, z uwzględnieniem cech znaku i warunków korzystania z niego.
Przyszłe oszczędności na opłatach. Szacujemy je w okresie uzyskiwania korzyści ze znaku, uwzględniając odpowiednie koszty i założenia podatkowe właściwe dla celu wyceny.
Wartość na dzień wyceny. Przeliczamy przyszłe oszczędności na ich wartość bieżącą, uwzględniając ryzyko ich uzyskania.
RFR należy do podejścia dochodowego i wykorzystuje mechanizm zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Przepływami są tu oszczędności na hipotetycznych opłatach. Dane rynkowe o stawkach służą ustaleniu jednego z parametrów modelu.
Jak dobieramy dane o podobnych znakach
Korzystamy z renomowanych baz danych, które dostarczają informacji o podobnych znakach i warunkach umów licencyjnych. Oceniając porównywalność, bierzemy pod uwagę branżę, rodzaj produktów lub usług, terytorium, zakres udostępnionych praw, wyłączność i czas obowiązywania licencji. Sprawdzamy również, jakie obowiązki dotyczące rozwoju i utrzymania marki przypisano stronom umowy.
Umowy z tej samej branży mogą być punktem wyjścia do poszukiwań. O przydatności danych decydują jednak warunki konkretnej umowy i ekonomika działalności. Stawkę odnosimy do sposobu wykorzystania wycenianego znaku oraz możliwości osiągania dochodu przez korzystającą z niego firmę. W raporcie wskazujemy źródła danych i uzasadniamy przyjęte założenia.
Metoda rynkowa, metody kosztowe i premia cenowa
Metoda rynkowa polega na porównaniu z cenami uzyskanymi w transakcjach dotyczących podobnych praw. Wymaga danych o warunkach sprzedaży i oceny, czy znaki rzeczywiście są porównywalne. Dostępność odpowiednich transakcji bywa ograniczona.
Metody kosztowe analizują nakłady, które należałoby ponieść na odtworzenie lub zastąpienie aktywa. Mogą być przydatne w określonych sytuacjach, lecz mają ograniczenia przy ocenie pozycji rynkowej i przyszłych dochodów marki. Zastosowana metoda wyceny oraz przyczyny jej wyboru są opisane w raporcie.
Analiza premii cenowej, nazywana też metodą ekonomicznej wartości produktu, bada różnicę między ceną produktu markowego a ceną porównywalnego produktu bez rozpoznawalnej marki. Wymaga odpowiednich danych o produktach i cenach. Pozostaje analizą dochodową; główną metodą SIPEX jest RFR.